Terugblik op vijf gezellige maanden als student-ondersteuner van Luigi Acone

Onlangs zat ik een film te kijken. In een van de scènes zag ik een groep mensen bij elkaar zitten praten en drinken. Het tafereel deed me meteen denken aan een typisch Nederlands begrip: gezelligheid, waarvoor in het Italiaans niet zo gemakkelijk een passend equivalent te vinden is — waarschijnlijk ook niet in je eigen taal, beste lezer?

Dat woord bracht me bij een schilderij van de Hollandse meester Jan Steen: Soo voer gesongen, soo na gepepen.

Niet zozeer vanwege de moraliserende boodschap die achter het tafereel van een vrolijk huisgezin schuilgaat, maar omdat ik het enkele maanden eerder had uitgekozen voor een Instagram-post over het woord ‘gezellig’. Die post maakte deel uit van de rubriek Woord van de week, die ik tijdens mijn aanstelling als student-ondersteuner bij MediterraNed verzorgde, financieel mogelijk gemaakt door de Taalunie. En zo bracht een scène uit een film me onverwacht terug naar een periode van zo’n vijf maanden, waarin ik mezelf op verschillende manieren voor het netwerk heb ingezet.

Een van de mooiste herinneringen aan die periode is de bijeenkomst, die in maart 2026 in Napels plaatsvond, bij ‘L’Orientale’. Neerlandici uit verschillende landen kwamen er samen om kennis en ideeën uit te wisselen. Ook ik was aanwezig maar ditmaal niet alleen als student neerlandistiek: ik stond zelf op het programma voor een presentatie over de functie van de student-ondersteuner. Dat ik dit mocht doen in het bijzijn van de leden en de vertegenwoordigers van onder meer de Taalunie en de Internationale Vereniging voor Neerlandistiek, maakte het voor mij een bijzonder moment. Diezelfde avond kreeg mijn betrokkenheid bij het netwerk een andere vorm. Samen met mijn collega Salvatore Ferace, student-ondersteuner voor de vakgroep aan L’Orientale, heb ik een begeleide stadswandeling door het historische centrum van Napels voorbereid en georganiseerd.

Wat me tijdens die dagen misschien nog wel het meest opviel, was de sfeer. Naast de lezingen en de presentaties was er volop ruimte voor… gezelligheid! De vertrouwdheid waarmee de deelnemers met elkaar omgingen, deed me beseffen hoe hecht de onderlinge banden binnen het netwerk in de loop der jaren waren geworden.

Tijdens mijn werkzaamheden mocht ik zelf een steentje bijdragen aan het netwerk. Ik onderhield contact met de leden, verzamelde informatie over activiteiten en evenementen en hielp de website, de agenda en de sociale media actueel te houden. Wat ik ontzettend heb gewaardeerd was de kans om de zichtbaarheid van de internationale neerlandistiek in het Middellandse Zeegebied te promoten en te versterken, onder meer door het verzamelen van gegevens over de verschillende afdelingen Nederlands binnen het netwerk voor de interactieve kaart op de website.

Vijf maanden zijn snel voorbij. Toch was het voor mij een periode waarin ik boeiende ervaringen opdeed. Verder heb ik de gelegenheid gekregen om mensen te leren kennen die zich op verschillende plekken in de wereld met de neerlandistiek bezighouden. 

En zo belandde ik weer bij dat ene woord dat me tijdens het kijken naar een film te binnen schoot: gezelligheid. Wat ik aanvankelijk met een schilderij van Jan Steen had proberen te illustreren, had ik in mijn rol als ondersteuner ook van dichtbij mogen ervaren.

Bedankt voor de gezelligheid!

Luigi Acone

Terug